Μάικ Γαλάκος, τεχνίτης και εύστοχος

          

             Κάρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε και Μάικ Γαλάκος

Ήταν από τους πιο τεχνίτες ποδοσφαιριστές που εμφανίστηκαν στα ελληνικά γήπεδα. Παιδί της ξενιτιάς έμαθε μπάλα στη Γερμανία, αλλά βλέποντάς τον στο γήπεδο νόμιζες ότι είχε μάθει στη… Βραζιλία. Ένα ακόμα μεγάλο πλεονέκτημά του ήταν ότι μπορούσε να παίζει και χωρίς τη μπάλα.
Ξεκίνησε στη Μπότροπ για να πάει στα 21 του στη Φορτούνα του Ντίσελντορφ και τον επόμενο χρόνο στον Ολυμπιακό. Εκεί δεν μπόρεσε να δείξει αμέσως την αξία του. Με το χρόνο όμως κέρδισε τη θέση του στην ενδεκάδα και στις καρδιές των οπαδών του. Η μεταγραφή του το 1982 στον Παναθηναϊκό ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών. Στους «πράσινους» ο Γαλάκος έκλεισε την καριέρα του και εργάστηκε και ως τεχνικός.
Ο Μάικ Γαλάκος σε αριθμούς
Όνομα: Ηλίας (Μάικ) Γαλάκος
Γεννήθηκε: 23 Νοεμβρίου 1951 στην Καλαμάτα
Θέση: Αριστερός εξτρέμ και σέντερ φορ
Ομάδες
1972-73: Φορτούνα Ντίσελντορφ
1973-82: Ολυμπιακός
1982-86: Παναθηναϊκός
Συμμετοχές στην εθνική: 30                                
Γκολ με την εθνική: 5
Πρώτο ματς:6 Μαίου 1976 με Πολωνία 1-0 στην Αθήνα
Τελευταίο ματς: 20 Ιανουαρίου 1982 1-2 στην Αθήνα
Συμμετοχές σε Euro: 1 (1980)
Τίτλοι
Πρωτάθλημα Ελλάδος: 5 (1980,81,84,86)
Κύπελλο Ελλάδος: 4 (1975,81,84,86)

Ο Μάνος Σταραμόπουλος γράφει για τον Μάικ Γαλάκο

Ο Γερμανός! Τον ανακάλυψε άνθρωπος του αείμνηστου Νίκου Γουλανδρή και τότε ο μεγάλος αυτός πρόεδρος του Ολυμπιακού, δεν δίστασε να δώσει 13 εκ.δρχ (περίπου 40.000 ευρώ σήμερα…) στην Φορτούνα Ντύσελντορφ και να τον εντάξει στην ομάδα του Πειραιά.. Σέντερ φορ,με θαυμάσια επιτόπια ντρίμπλα, εκπληκτικό αριστερό πόδι καλό κεφάλι και γενικά εκτελεστικές ικανότητες…Δύο παιχνίδια δεν θα ξεχαστούν ποτέ!!! (ή τουλάχιστον δεν θα τα ξεχάσω εγώ!!)  : Ένα της εθνικής Ενόπλων Δυνάμεων όπου πέτυχε και τα 5 γκολ (!!)και μετά κατά της βελγικής Άντερλεχτ.. Ο Γαλάκος σ εκείνο το παιχνίδι στο γήπεδο της Παναχαικής στην Πάτρα (ήταν τιμωρημένο το Γ.Καραισκάκης) είχε τρελλά κέφια,όπως φυσικά και όλη η ομάδα…Ο Ολυμπιακός νίκησε 3-0 την Αντερλεχτ,αλλά έπεσε πάνω στον ανεκδιήγητο Ούγγρο διαιτητή,Κάρολι Παλοτάι και τους…συνεργάτες του.Ο Ολυμπιακός νίκησε μόνο 3-0 (είχε χάσει 5-1 στις Βρυξέλλες), πέτυχε άλλα δύο που δεν καταλόγισε ο Παλοτάι,ενώ δεν τους έδωσε και τουλάχιστον ένα πέναλτι. Ο Μάικ γνήσιος γκολτζής,έπαιξε στον Ολυμπιακό από το 1974 έως το 1981.Μετά το 1982 πήγε στον Παναθηναικό, αγωνιζόμενος μέχρι το 1985 όπου κι εκεί πραγματοποίησε μερικά θαυμάσια παιχνίδια. Αναμφιβήτητα από τους μεγαλύτερους «κανονιέρηδες»που γνώρισε το ελληνικό ποδόσφαιρο και άριστος χαρακτήρας…Μέσα στο γήπεδο ποτέ του δεν δημιούργησε το παραμικρό πρόβλημα.. Συνολικά και στους «δύο αιώνιους» έπαιξε σε 472 ματς,σημειώνοντας 172 γκολ. Στην εθνική Ελλάδος αγωνίσθηκε 30 φορές,σημειώνοντας 5 γκολ.

Βασίλης Μποτίνος: μεγάλος και άτυχος

Ο Βασίλης Μποτίνος πανηγυρίζει γκολ που έχει πετύχει έχοντας αριστερά του τον Παύλο Βασιλείου και δεξιά τον Νίκο Σιδέρη

Σπάνια ένας ποδοσφαιριστής μπορεί να έχει μαζεμένα τόσα προτερήματα: Υψηλό τεχνική κατάρτιση, ντρίπλα, ορμητικότητα, εξαιρετική φυσική κατάσταση, ευστοχία με σουτ στα οποία έβαζε περίεργα φάλτσα και εντυπωσιακό άλμα που τον αναδείκνυε νικητή στις εναέριες μονομαχίες.
Μα εάν ένας παίκτης έχει τόσα προσόντα συγκεντρωμένα τότε θα έκανε μεγάλη καριέρα. Κι όμως ο Βασίλης Μποτίνος τα είχε όλα αυτά, αλλά πρόλαβε να δείξει πολύ λιγότερα από όσα μπορούσε. Αιτία οι συχνοί τραυματισμοί, αλλά και η στενοκεφαλιά κάποιων ανθρώπων του Ολυμπιακού.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Από τον Βόλο εκεί που οι Ιταλοί προγονοί του αποφάσισαν να εγκατασταθούν και να γίνουν μέλη της σημαντικής τότε παροικίας. Στα 14 του χρόνια ο πιτσιρικάς ξεχωρίζει στα γυμναστήρια. Παίζει μπάσκετ, βόλεϊ, ασχολείται με το μήκος, το τριπλούν και φυσικά το ποδόσφαιρο. Η αλτικότητά του είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα. Τότε, 1956 υπογράφει στον Εθνικό Βόλου τον σύλλογο που το 1961 θα συγχωνευτεί με τον τοπικό Ολυμπιακό. Ένα 20σάρικο ήταν το πριμ της υπογραφής του.
Την άνοιξη του 1964 κι ενώ ήταν ήδη πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της Β’ εθνικής (27 γκολ) ο Παναθηναϊκός ενδιαφέρθηκε να τον αποκτήσει. Ασχολήθηκε ο παράγοντάς του Καμπέρος που όμως λίγο αργότερα πέθανε και οι «πράσινοι» ξέχασαν την ανοιχτή υπόθεση.

Ο Ολυμπιακός τον Ιούλιο πήγε και τον έκλεισε. Το πριμ ανέβηκε τώρα στις 30.000 δρχ, ποσό εξαιρετικά μικρό ακόμα και τότε για το ημιεπαγγελματικό ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο Βασίλης Μποτίνος ήταν ένας αέρινος εξτρέμ

Οι πρώτοι μήνες στον Πειραιά δεν ήταν και οι καλύτεροι. Οι υπεύθυνοι της ομάδας τον άφησαν χωρίς σπίτι, σε φτηνά ξενοδοχεία με ελάχιστα χρήματα. Οι συμπαίκτες του ανέλαβαν να καλύψουν το κενό. Ο πιτσιρικάς από το Βόλο χρόνο με το χρόνο ανέβαινε στην εκτίμηση της εξέδρας. Οι αντίπαλοί του ζαλισμένοι από τις ντρίπλες του τον αντιμετώπιζαν σκληρά. Βρώμικα, με αποτέλεσμα να τραυματίζεται συχνά. Οι υπεύθυνοι της ομάδας είχαν βρει το… φάρμακο στους συχνούς τραυματισμούς: Ενέσεις κορτιζόνης.
Ο Μπούκοβι τον θεωρούσε «κολώνα» της ομάδας που κατέκτησε τα δύο πρωταθλήματα το 966 και το 1967. Η φυγή του Ούγγρου τεχνικού έφερε για τον Μποτίνο περισσότερους τραυματισμούς, περισσότερες συμμετοχές και φυσικά περισσότερη κορτιζόνη.
Κάποια στιγμή δεν άντεξε. Το 1971 μπήκε στο χειρουργείο. Όχι στην Ελλάδα. Στην Ισπανία. Στη Μαδρίτη. Ο Φέρεντς Πούσκας, προπονητής στον Παναθηναϊκό μέσω του διερμηνέα του Νίκου Σακκούλη τον έστειλε στον γιατρό της Ρεάλ Μαδρίτης ο οποίος του είπε ότι ήταν εγκληματική η ενέργεια των υπευθύνων του συλλόγου του.
Ο Μποτίνος θεωρεί ότι οι τότε υπεύθυνοι της ομάδας, άνθρωποι της χούντας τον είχαν στοχοποιήσει επειδή κάποτε είχε δημιουργήσει επεισόδιο μαζί τους. Θέλησε να φύγει από τον Ολυμπιακό αφού το διάστημα της αποθεραπείας του ήταν μεγάλο, αλλά οι «ερυθρόλευκοι» δεν το έδιναν το δελτίο φοβούμενοι ότι θα πάει στον Παναθηναϊκό. Ουσιαστικά σταμάτησε το ποδόσφαιρο στα 27 του χρόνια. Την περίοδο 1972-73 έπαιξε κάποια ματς με τον Παναιγιάλειο στη Β’ εθνική και το 1973-74 με τον Πανιώνιο στην Α’.
Στη περίοδο της μεγάλης του ακμής τον είχαν ζητήσει η Αντβέρπ και η Σάλκε, αλλά ο Ολυμπιακός ζήτησε πολλά λεφτά για να μην γίνει η μεταγραφή.

Ο Βασίλης Μποτίνος σε αριθμούς:

Γεννήθηκε: 19 Οκτωβρίου 1944
Θέση: Αριστερός εξτρέμ
Αριθμός φανέλλας: 11
Ομάδες
1962-64: Ολυμπιακός Βόλου
1964-72: Ολυμπιακός Πειραιά
1972-73: Παναιγιάλειος (Β’ κατ.)
1973-74: Πανιώνιος
Συμμετοχές στην εθνική: 12
Γκολ με την εθνική: 3

Οι αγώνες του στην εθνική

Ημερομηνία	Πόλη	Αντίπαλος	Γκολ	Διοργάνωση
15 Φεβρουαρίου 1967	Αθήνα (Λεωφόρος)	Λιβύη, 4-0
8 Μαρτίου 1967	Αθήνα (Λεωφόρος)	Ρουμανία, -2
10 Μαίου 1967	Ελσίνκι	Φιλανδία, 1-1		Προκριματικά 3ου Κυπέλλου Εθνών
16 Ιουλίου 1967	Τυφλίδα	ΕΣΣΔ, 0-4		Προκριματικά 3ου Κυπέλλου Εθνών
4 Οκτωβρίου 1967	Ν.Φάληρο (Γ.Καραϊσκάκης)	Αυστρία, 4-1		Προκριματικά 3ου Κυπέλλου Εθνών
21 Νοεμβρίου 1968	Αθήνα (Ν.Φιλαδέλφεια)	Αϊγυπτος, 4-1
11 Δεκεμβρίου 1968	Ν.Φάληρο (Γ.Καραϊσκάκης)	Πορτογαλία, 4-1		Προκριματικά, 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου
12 Μαρτίου 1969	Χάϊφα	Ισραήλ, 3-3
16 Απριλίου 1969	Ν.Φάληρο (Γ.Καραϊσκάκης)	Ρουμανία, 2-2		Προκριματικά 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου
4 Μαίου 1969	Οπόρτο	Πορτογαλία. 2-2	1 ΓΚΟΛ	Προκριματικά 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου
15 Οκτωβρίου 1969	Ν.Φάληρο (Γ.Καραϊσκάκης)	Ελβετία, 4-1	2 ΓΚΟΛ	Προκριματικά 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου
16 Νοεμβρίου 1969	Βουκουρέστι	Ρουμανία, 1-1		Προκριματικά 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου

Οι συμμετοχές του Βασίλη Μποτίνου στην Α’ εθνική

Σεζόν	Ομάδα	Πρωτάθλημα	Γκολ
1964-65	Ολυμπιακός	18	7
1965-66		19	4
1966-67		23	9
1967-68		29	10
1968-69		30	11
1969-70		11	5
1970-71		4	-
1971-72		1	-

Ο ανταποκριτής του “France Football” στην Ελλάδα και άλλων μεγάλων εφημερίδων και περιοδικών και υπεύθυνος των διεθνών θεμάτων στον «Ελεύθερο Τύπο», Μάνος Σταραμόπουλος έγραψε για τον Βασίλη Μποτίνο: Ο…Γκάλης του ποδοσφαίρου Τι να πρωτοπεί κανείς για τον μέγιστο Βασίλη Μποτίνο.Οι παλαιότεροι όταν έβλεπαν το Βασίλη να ίπταται, γιατί στην κυριολεξία όταν σηκώνετο για να πάρει κεφαλιά,είχε το μοναδικό πλεονέκτημα όπως και ο απίθανος Νίκος Γκάλης να μένει..στον αέρα. Είχε το αβαντάζ ο Μποτίνος να μπορεί να κάνει διπλό επιτόπιο άλμα κι εκεί που έλεγες :ο αντίπαλός του τον κέρδισε»ο Βασίλης έπαιρνε την κεφαλιά και την έστελνε στα αντίπαλα δίχτυα.Είχε τέτοια εντυπωσιακή αλτικότητα που αν έπαιζε σήμερα όλα τα ΜΜΕ του πλανήτη θα μιλούσαν για τον ποδοσφαιριστή αυτό.. Είναι κρίμα όμως που για διάφορους λόγους –τους αναφέρει ο Αγγελος Μενδρινός ανωτέρω- αναγκάσθηκε αυτός ο παικταράς,να σταματήσει το ποδόσφαιρο που τόσο αγάπησε στα 27 του μόλις χρόνια.Και είναι μεγάλο κρίμα που την εποχή εκείνη η Ελλάδα δεν είχε τις απαιτούμενες υποδομές ,ανάμεσά τους και η τηλεόραση φυσικά για να θυμηθούν οι παλιοί και να γνωρίσουν οι νέοι τι εστί Μποτίνος… Τέτοιοι παίκτες δεν βγαίνουν κάθε μέρα…

Ο πορτιέρο των 4 αγώνων!!!

Το Πίτερ Μπονέτι είχα την τύχη να τον παρακολουθήσω στα μεγαλύτερα ίσως παιχνίδια της καριέρας του.Μάλιστα ήταν από αυτούς που έπαιξαν..ρόλο στο να συμπαθήσω από αγγλικές ομάδες την Τσέλσι.Θυμάμαι στον τελικό εναντίον της Λιντς Γιουνάιτεντ, ένας από τους μεγαλύτερους τελικούς όχι μόνο του κυπέλλου Αγγλίας,αλλά γενικώτερα του διεθνούς ποδοσφαίρου…
Η Λιντς με τον αείμνηστο αρχηγό της, το χαφ,Μπίλι Μπρέμνερ, τον θαυμάσιο αριστερό μπακ, Πολ Κούπερ τον πανήψυλο στόπερ,Τζάκι Τσάρλτον (αδελφός του Μπόμπι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ),τον αέερινο Αλαν Κλάρκ και τα άλλα σπουδαία της αστέρια,ήταν το φαβορί,απέναντι στην Τσέλσι. Της λονδρέζικης ομάδας με τους σκληρούς οπαδούς-τότε- και με ποδοσφαιριστές όπως ο μέσος,Αλαν Χάντσον,ο γκολτζής σέντερ φορ,Πίτερ Οσγκουντ,ο θαυμάσιος σκωτσέζος χαφ,Τσάρλι Κουκ,  ο Ιαν Χάτσινσον αριστερός εξτρέμ και κάτω από τα γκολπόστ ο Μπονέτι..
Η Λιντς ήταν καλύτερη ,δημιούργησε πολλές ευκαιρίες,ωστόσο ο Μπονέτι με εκπληκτικές αποκρούσεις κράτησε το 2-2,που ήταν το πρώτο παιχνίδι που έληξε ισόπαλο σε τελικό του κυπέλλου Αγγλίας. Το παιχνίδι επαναλήφθηκε και τότε …μίλησε ο Μπονέτι.Η Τσέλσι επικράτησε με 2-1 και ο Πίτερ με εντυπωσιακές επεμβάσεις κράτησε τη νίκη ,δίνοντας το τρόπαιο στην ομάδα του.
Το ίδιο έκανε και περίπου ένα χρόνο αργότερα.Η Τσέλσι έφθασε στον τελικό του κυπέλλου Κυπελλούχων, με αντίπαλο την Ρεάλ Μαδρίτης των Πίρι,Θόκο, Αμάνθιο κ.α αστέρων..Ο τελικό στο γήπεδο «Γεώργιος Καραισκάκης».Πρώτο παιχνίδι λήγει ισόπαλο 1-1 με τον Μπονέτι να πιάνει τ…άπιαστα.Ετσι κι εδώ ο τελικός επαναλήφθηκε πάλι στο «Γ.Καραισκάκης» και τότε νίκησε με 2-1, κι ενώ πάλι ο Μπονέτι ήταν κέρβερος.Με μερικές εκπληκτικές αποκρούσεις κράτησε τη νίκη που έδωσε και το πρώτο ευρωπαικό τρόπαιο στην ομάδα του…
Βέβαια είχε και τα αρνητικά του:Δεν ήταν πάντα σταθερός.Στο Παγκόσμιο κύπελλο του 1970 δεν μπόρεσε εξαιτίας κάποιου προβλήματος να αγωνισθεί ο Γκόρντον Μπάνκς κατά της τότε Δυτικής Γερμανίας και ο Μπονέτι έκανε τραγικά λάθη.Οπότε εκεί που είχε προηγηθεί 2-0 η Αγγλία του Σερ Αλφ Ράμσει,στο τέλος ηττήθηκε με 3-2 κι αποκλείσθηκε.